آیا بیش از حد ورزش می‌کنید؟ | بیماری

زیادتر از اندازه ورزش می کنین؟

سندرم ورزش افراطی

سندرم ورزش افراطی که شکل جدی اعتیاد به ورزشه، معمولا در میان ورزشکارایی اتفاق میفته که واسه رقابتا و مسابقات جدی و یا واسه کسب یه نتیجه مهم، زیادتر از اندازه تحمل بدن خود ورزش می کنن.

 

از این رو خیلی از ورزشکارایی که در دوره ای از زندگی خود بسیار ورزش می کنن در آخر به آدمایی معتاد به ورزش و افراطی تبدیل می شن.

ورزش زیادتر از اندازه ممکنه فقط به دلیل اشتیاق به ورزش و سلامتی باشه و یا یه وسواس جدی به ورزش.

 

خیلی از افراد این ایده رو دارن که اگه امروز ورزش نکنم یا حتی کمتر ورزش کنم، سلامت و موقعیتی که واسه اون تلاش کردم از دست میدم و یا خیلی سریع وزنم زیاد می شه.

 

مشکل اینه که ورزش زیادتر از اندازه می تونه باعث نتیجه برعکس شه، چون که باعث حساس شدن و ضعیف شدن بدن به صدمات و بیماریا می شه و که این مشکلات می تونه شما رو هفته ها و یا حتی ماه ها از ورزش محروم کنه.

 

شما وقتی به ورزش زیادتر از اندازه خود اطلاع کامل پیدا می کنین که فهمیده باشین مدتیه بر خلاف فعالیت بدنی بیشتر و تمرینای سخت تر، اشتهای کمتری به غذا خوردن دارین و هم در مسابقات و یا تمرینا، موفقیت قبل رو ندارین.

 

در این هنگام اگه تو یه تیکه از بدن خود احساس درد کردین، زمان مناسبیه که فعالیتای روزانه خود رو بررسی دقیقی کنین و در صورت نیاز با یه مشاور هم صحبت کنین.

اگه فکر می کنین دچار سندرم افراطی ورزش شدین، استراحت کنین و به بدنتون فرصت نفس کشیدن بدین. ورزش و فعالیت بدنی تون رو کاهش داده و حتی واسه چند روز متوقف کنین

سندرم ورزش افراطی در قهرمانان ورزشی

سندرم ورزش افراطی که شکل جدی اعتیاد به ورزشه، معمولا در میان ورزشکارایی اتفاق میفته که واسه رقابتا و مسابقات جدی و یا واسه کسب یه نتیجه مهم، زیادتر از اندازه تحمل بدن خود ورزش می کنن.

 

یه قهرمون ورزشی همیشه واسه پیشرفت و افزایش توانایی هاش، واسه انجام تمرینای هرچه طولانی تر و سنگین تر تلاش می کنه. اما بدون استراحت و ریکاوری کافی بدن، این برنامه های ورزشی زیادتر از اندازه می تونه داغون کننده بوده  باعث پسرفت شه. از این رو به مرور قدرت و کارکرد ورزشکار کم میشه.

 

علائم سندرم ورزش افراطی

فردی که به این سندرم گرفتار می شه، طبیعتا در اول همون فردی بوده که فعالیت بدنی زیادتر از اندازه داشته. از این رو علاوه به همه نشونه های گفته شده در بالا، علائم زیر رو هم داره:

 

– درد ناچیز پاها و یا درد کلی بدن

– درد و احساس کوفتگی در عضلات و مفصلا

– افزایش ضربان قلب صبحگاهی هنگام بیدار شدن از خواب

– کاهش ایمنی بدن و آسیب پذیری بیشتر از بیماریا

– تغییرات خلق و خو و تحریک پذیری

– افسردگی

– کم شدن علاقه و اشتیاق به ورزش و دارا بودن حس وسواس به ورزش به صورت اجباری

– افزایش گسترش و شدت آسیب پذیری از صدمات و جراحتا

– کاهش قدرت و شدت فعالیتای بدنی و تمرینای ورزشی

بی خوابی

خستگی و بی حالی

سردرد

– احساس بی تحرکی و از دست دادن انرژی

– افزایش حساسیت به سرما و بعدا سرما خوردگی های پشت سر هم، گلو درد و بقیه بیماریا

– کم شدن اشتها

– کاهش کارایی و کیفیت فعالیتای روزانه

 

اگه شما هر کدوم از علائم و نشونه های بالا رو در خودتون می بینین فکر بدی نیس که به دکتر درمون کرده و مطمئن شید مشکل جدی و بزرگی نیس. اگه شما در مراحل ابتدایی اعتیاد به ورزش باشین، معمولا درمان و پیشگیری از پیشرفت مریضی بسیار ساده هستش.

تشخیص سندرم ورزش افراطی

کلا چندین راه هست که شما از راه اونا می تونین سندرم ورزش افراطی رو شناسایی کنین.

 

یکی از این راه ها، اندازه گیری تعداد ضربان قلب در زمانای مختلفه. تعداد ضربان قلب و سرعت افزایش اونو در ورزشای هوازی و هم قدرتی، دقیقا قبل و بعد از فعالیت اندازه گیری کرده و یادداشت کنین.

 

اگه هنگام ورزش، سرعت ضربان قلب شما شروع به کم شدن می کنه، هنگام استراحت ضربان قلب شما زیاد می شه و هم بقیه علائم گفته شده رو تجربه می کنین، شاید در حال پیشرفت به سمت سندرم اعتیاد به ورزش هستین.

 

شمام اینکه می تونین ضربان قلب صبحگاهی خود رو اندازه گیری کنین. هر تغییری در ضربان طبیعی قلب نشون اینه که استراحتی که داشتین متناسب با نیاز شما نبوده.

 

با اینکه راه های زیادی واسه تشخیص این مریضی هست، دقیق ترین و حساس ترین روش، اندازه گیری علائم و نشونه های روحی روانی و تغییر در وضعیت ذهنی و عصبی فرده.

 

کاهش راه و روش و احساس مثبت به ورزش و افزایش احساسات منفی، داغون کننده و وسواسی به ورزش، مانند افسردگی، عصبانیت، خستگی و تحریک پذیری، معمولا بعد از چند روز ورزش افراطی خودنمایی می کنه.

درمان کامل سندرم ورزش افراطی نیاز به چند هفته زمان داره و علاوه بر استراحت، تغذیه و کاهش استرسای روحی روانی، انجام فعالیتای آروم سازی نقش مهمی در درمان این سندرم اجرا می کنه

سندرم ورزش افراطی چیجوری درمان می شه؟

اگه شما فکر می کنین دچار این مریضی شدین، مراحل زیر رو یه به یه انجام بدین:

 

– استراحت کنین و به بدنتون فرصت نفس کشیدن بدین. ورزش و فعالیت بدنی تون رو کاهش داده و حتی واسه چند روز متوقف کنین.

 

– هیدراته شید. یعنی مقدار زیادی آب بخورین و در صورت نیاز رژیم غذایی خود رو تغییر بدین.

 

– تلاش کنین مقالات و کتب ورزشی رو بخونین. این مقالات اطلاعات مناسبی در مورد چگونگی ورزش و سلامتی به شما ارائه می کنه و از این رو ذهن شما آرامش خود رو دشت می کنه.

 

– ورزشای کوتاه مدت و سبک رو از نو شروع کنین. این کار مخصوصا به ورزشکارنی که عضلات و بخشای خاصی از بدن خود رو شدیدا به فعالیت گرفتن و از این رو به مشکلات جسمی و روحی گرفتار شدن، بسیار مناسب هستش.

 

تحقیقات در مورد سندرم اعتیاد به ورزش نشون دادن که استراحت کافی، اقدام اول و البته مهم واسه درمان اون هستش.

 

یافته های جدید نظر بر اون دارن که ورزشای سبک در دوره های استراحت و ریکاوری از مریضی، درمان رو سریعتر می کنه و هم ورزش با شدت متوسط باعث تقویت سیستم ایمنی می شه.

 

اینم بگیم که درمان کامل سندرم ورزش افراطی نیاز به چند هفته زمان داره و علاوه بر استراحت، تغذیه و کاهش استرسای روحی روانی، انجام فعالیتای آروم سازی نقش مهمی در درمان این سندرم اجرا می کنه.

الهه گودرزی

بخش سلامت تبیان

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *